Güzel günlerimiz de olmuştu hatırlarsan.
Mesela vapurda martılara simit atarken ben,
sana babamın evinde kaldığımda martı çığlıklarından nasıl korktuğumu,
onu benle uyumaya zorladığımı anlatmıştım.
Gülümsemiştin sen de.
Yine çocukca gülerek 'O kadar mı ya?' tarzı bir şeyler söyledin işte.
Bu yüzden sevdim belki de seni. Kim bilebilir.
Kocaman bir adamın içerisinde yolunu kaybetmiş,
küçücük bir çocuğun gülümsemesi.
Fakat orada çözememiştin aslında beni.
Martılarımı ve korkularımı nasıl da beslediğimi.
Kopamadığımı onlardan.
Nereye gidersem gideyim taşıdığımı.
Ve içerimde onları besleyerek büyüttüğümü.
Senden korkuyorum ben.
Senin dünyana asla giremeyeceğimi,ait olamayacağımı bildiğimden,
korkuyorum senden.
Beni anlayamamandan korkuyorum en çok.
Hep kendimi yanlış anlatmaktan.
Sonra beni sevmemenden korkuyorum.
Belki de hiç sevmemiş olmandan..
Korktukça korkuyorum anlayacağın.
Ben korktukça sen büyüyorsun içimde.
Sığamıyorsun bedenime.
Kelimelerimi ele geçiriyorsun,
gündüz ve gece düşlerimi,
hafızamı,
anılarımı,
hüznümü ele geçiriyorsun.
Fakat yetmiyor bu sana.
İçtiğim suya,yiyemediğim yemeğe,
Sigaramın son nefesine bile damlıyorsun hemen.
Bir gezegen kurmuşsun içerimde.
Bir de bakıyorum ki bir hakimiyet.
Bana asla ait olmayacak bir adamı sevmek diyorum
Nasıl bir duygudur bilir misin?
Anlatamamak kelimeler boğazından taşarken
Söyleyememek ona beraber olsanız,
ah bir beraber olsanız,
Dünyaları karşınıza alacağınızı.
İhtimallerden bahsediyorum sana.
Belki de bir bok olamayacaktık.
Bir adam bile etmeyecektik oysa.
Fakat seninle olmak vardı ya işte
Belki de o yüzden sevdim seni.
Bilir misin ne büyük bir suç, nasıl bir günah
hala sana aitliğimi hapsedebilmek içimin en derin yerlerinde.
Ve kalsın diye orada,
her bir gün biraz daha toprak atmak içimin senden kalan yanlarına.
Ve görüp de anla diye her gülümsememe seni eklemek biraz,
her iç çekişime senden bir sesli harf koymak.
Farket diye seni bağırmak gözlerimle.
Ve anlıyor musun biraz beni ne kadar da acı
her şeye rağmen son bir kez daha görebilmek için seni
Tüm çıplaklığımla karşına çıkmak.
Katilinin karşısına dikilen bir ruh gibi
fakat katiline aşık olmak.
Milyon kere hatırlamak
her saniyeye,
her hüzne,
her neşeye,
her sokak başına biraz senden koymak.
***Şimdi olur da bulursan bunu ve de okursan mavi adam
en başa dön ve her kıtanın ilk cümlesini birleştir
yeni bir şiir yarat kendine
bilirim seversin bir şeyler yaratmayı
ve evet biliyorum söylemiştin benim hatam
seni bu kadar düşünmek.
